മഴയും പുഴയും ഇല്ലാതാവുന്ന കാലത്തെക്കുറിച്ച് ആവലാതിപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കെ കയറിവന്ന വാര്ത്താശകലം വല്ലാതെ അലട്ടുന്നതായി. “വനം നഷ്ട്പെടുന്നതില് വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല.വൈദ്യുതി വേണമെങ്കില് കുറച്ചു വനമെല്ലാം നഷ്ടപെടും.മനുഷ്യന്റെ കാര്യം ചിന്തയില്ല.മൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രമുഖരുടെ ചിന്ത.അതിരപ്പിള്ളി നടപ്പിലാക്കും.” ലോകവനദിനത്തിന്റെ തലേദിവസം ഇങ്ങനെ ഒന്ന് കേള്ക്കുമ്പോള് നാം കൂടുതല് ആശങ്കപ്പെടുതിയില്ലെങ്കിലെ ഉള്ളു. പറയാതെ വയ്യ നമ്മുടെ പ്രകൃതി സ്നേഹം. അതിരപ്പിള്ളി പോലെ വളരെ ഫ്രജൈല് ആയ ആവസവ്യവസ്ഥകളെ തകര്ത്തു കൊണ്ട് നേടുന്നത് നഷ്ടങ്ങള് മാത്രമാവും.120 MW മാത്രം ശേഷിയുള്ള ഒരു സ്മാള് ഹൈഡ്രോ ഇലക്ട്രിക് പ്രൊജെക്ടിനു വേണ്ടിയാണു പുരോഗതിക്ക് പിറകെ പായുന്നവര് വാശിപിടിക്കുന്നത്.എണ്ണിയാല് ഒടുങ്ങാത്ത അദ്ഭുതങ്ങള് കാത്തുവച്ചിരിക്കുന്ന പശ്ചിമഘട്ടം പുഴയോരക്കാടുകള്(RIPARIAN FORESTS) എന്ന വളരെ ലോലമായ ആവസവ്യവസ്ഥയെ കൂടി പേറുന്നുണ്ട്. 1982 മുതല് മലയാളിയുടെ ചര്ച്ചാവേദികളില് നാം അതിരപ്പിള്ളിയെ കേള്കുന്നുണ്ട്. മാധവ് ഗാഡ്ഗിലിനെ പോലുള്ളവരെ തള്ളിപറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അതിരപ്പിള്ളി പദ്ധതിക്കായി തയ്യാ...
അവസാനമില്ലാത്ത കാത്തിരിപ്പുകളുടെ ഒടുക്കം തിരമാലകള് കാലില് വന്നു ഇക്കിളി ഇട്ടു കളിപറഞ്ഞു വിളിച്ച് കൊണ്ട് പോകും വരെ മാത്രമാണ് ഈ ചിരിയും കരച്ചിലും വേദനയും പരാതികളും നമ്മെ അലട്ടുന്നുള്ളൂ...