എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ പുഴ വറ്റിപ്പോയപ്പോഴാണ് ഞാന് അറിഞ്ഞത്, ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത ഒരു പുഴ എന്റെ കണ്ണില് ഒളിച്ചിരുന്നെന്ന് ! നിന്നോട് മിണ്ടാതെ ആയപ്പോഴാണ് ഞാനറിഞ്ഞത്, എന്റെ വാകുക്കള് അത്രയും നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയെന്നു ! നിന്റെ ചിരി കേള്കാതെ ആയപോഴാണ് അറിയാന് കഴിഞ്ഞത്, ഞാന് ചിരിക്കാന് മറന്നു പോയെന്നു! ഇവിടെ മഴയാണ്, തിമിര്ത്തു പെയ്യുന്ന മഴ. ഈ മഴയിലും എനിക്ക് വെയിലാണ്!!! അകവും പുറവും വെന്തു പോകുന്ന വെയില്... നിന്റെ തണല് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോള് പൊള്ളുന്ന വെയിലും കുളിരായിരുന്നു !!!!
അവസാനമില്ലാത്ത കാത്തിരിപ്പുകളുടെ ഒടുക്കം തിരമാലകള് കാലില് വന്നു ഇക്കിളി ഇട്ടു കളിപറഞ്ഞു വിളിച്ച് കൊണ്ട് പോകും വരെ മാത്രമാണ് ഈ ചിരിയും കരച്ചിലും വേദനയും പരാതികളും നമ്മെ അലട്ടുന്നുള്ളൂ...