ദിവസങ്ങള്ക്ക് എങ്ങുമില്ലാത്ത നീളം തിരിച്ചു പോകേണ്ട കാലം ആയിരിക്കുന്നു. ചെയ്തു തീരാന് പണികളും മിച്ചം അതിനിടയില് എപോഴാണ് നീ എന്റെ മനസ്സില് ഒരിത്തിരി ഇടത്ത് കയറി പറ്റിയത്??? യാത്ര ചോദിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ എന്ന് മനസ്സില് ഉരുക്കഴിക്കുകയായിരുന്നു, ദിവസങ്ങളായി... പക്ഷേ, ഇന്ന് വൈകിട്ട് ചായകൊപ്പം സംസാരിച്ചിരിക്കെ എന്റെ കണ്ണുകളില് നോക്കാതെ ശൂന്യതയില് അഭയം തേടി എന്നോട് നീ സംസാരിച്ചതോക്കെയും എന്നോകെയോ ഞാന് കേള്ക്കാന് കൊതിച്ച വാക്കുകള്!!! സമ്മതിച്ചു, തോറ്റിരിക്കുന്നു...ഞാനും എന്റെ സ്നേഹവും നിനക്കിത് തമാശ, എന്ന് ഞാന് പറയില്ല കാരണം നിനക്ക് തമാശക്കും കാര്യത്തിനും ഇടക്കുള്ള വിടവ് വളരെ ചെറുതല്ലേ??? പിരിയാന് മുഹൂര്ത്തം കുറിക്കുമ്പോള് ഞാന് ആലോചിച്ചത് നിനക്കിനി ആരാണ് പണം കടം തരിക എന്ന്... നിന്റെ ഇല്ലാ പ്രസ്നാങ്ങല്ക്, ആരാണ് ചെവി തരിക??? നിനക്കിതോക്കെയും ചെറിയ, തീരെ ചെറിയ കാര്യങ്ങള്... എനിക്കോ ചെറിയ വലിയ കാര്യങ്ങള്... ചെറിയ കാര്യങ്ങള് എന്ന് ഒന്നില്ല കൂട്ടുകാരാ... നീ പറഞ്ഞത് സമ്മതിക്കു...
അവസാനമില്ലാത്ത കാത്തിരിപ്പുകളുടെ ഒടുക്കം തിരമാലകള് കാലില് വന്നു ഇക്കിളി ഇട്ടു കളിപറഞ്ഞു വിളിച്ച് കൊണ്ട് പോകും വരെ മാത്രമാണ് ഈ ചിരിയും കരച്ചിലും വേദനയും പരാതികളും നമ്മെ അലട്ടുന്നുള്ളൂ...