Skip to main content

ഗൌരി ലങ്കേഷിന്റെ കൊലപാതകം നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നത്‌





പേനയ്ക് പടവാളിനെക്കാള്‍ മൂര്‍ച്ചയുണ്ടെന്നു പറയാറുണ്ട്‌.ഒരു പടവാള്‍ കൊണ്ട് നേടിയ വലിയ സാമ്രാജ്യങ്ങള്‍ തകര്‍ക്കാന്‍ ഒരു പേന മതി!!!
ലോകം മാറ്റി മറിച്ച വിപ്ലവങ്ങള്‍ പലതും പേനത്തുമ്പില്‍ നിന്നും പിറന്നു വീണവയാണ്.ലോകത്തെ എല്ലാകാലത്തേക്കുമായി മാറ്റി മറിച്ച കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് വിപ്ലവം പിറന്നതും പേനത്തുമ്പിലൂടെ.



Courtesy:Google സോക്രട്ടീസിന്‍റെ മരണം ചിത്രകാരന്‍റെ ഭാവനയില്‍


ചിന്തിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു എന്ന ‘തെറ്റിന്’, അതിലൂടെ യുവാക്കളെ ‘വഴിതെറ്റിച്ചതിന്’ സോക്രട്ടീസിന് വിധികപ്പെട്ടത്‌ മരണമായിരുന്നു. അത്ഭുതമില്ല,എന്തിനു അധികാരികള്‍ അന്നും ഇന്നും ചിന്തകരെ എഴുത്തുകാരെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നതിന്.

എം എം കല്‍ബുര്‍ഗിയും ഗോവിന്ദ് പന്‍സാരെയും നരേന്ദ്ര ധബോല്‍ക്കരും  പിന്നെ ഇപ്പോള്‍ ഗൌരി ലങ്കേഷും നാം ജീവിക്കുന്ന കാലത്തിന്‍റെ ഭീകരതയുടെ ഓര്‍മപെടുതലാണ്. പെരുമാള്‍ മുരുഗന്‍ കൊല്ലപെട്ടില്ലായിരിക്കാം.പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്, ഒരു എഴുത്തുകാരനെകൊണ്ടു ‘എഴുത്തുകാരനായ പെരുമാള്‍ മുരുഗന്‍ മരിച്ചിരിക്കുന്നു ഇനി ജീവിക്കുന്നത് പി മുരുഗന്‍ എന്ന അധ്യാപകന്‍ മാത്രം’ എന്ന് പറയിപ്പിക്കുന്നിടത്ത്, ആ ഗതികേടില്‍ എത്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷം മാനുഷികമുഖമുള്ള ഒന്നല്ല എന്ന് തന്നെ പറയേണ്ടി വരും. കവികളും പത്രപ്രവര്‍ത്തകരും കൊലചെയ്യപെടുന്ന, കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ മരിച്ചു വീഴുമ്പോള്‍ മൌനം പാലിക്കുന്ന, പശുക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി മനുഷ്യനെ തല്ലി കൊല്ലുന്നൊരു നാട്ടില്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് തന്നെ ഒരു അദ്ഭുതമായി കരുതാനേ കഴിയു.. ‘ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ നാലാം തൂണ്’-മാധ്യമങ്ങള്‍- ജനാധിപത്യത്തിന്‍റെ കാവല്‍ക്കാര്‍- വിശേഷണങ്ങള്‍ അനവധിയാണ് മാധ്യമങ്ങള്‍ക്.



പെരുമാള്‍ മുരുഗന്‍

കാവല്‍ക്കാരെ വധിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഭീകരസത്വം കയറിവരുന്നുണ്ട്. 200 വര്‍ഷത്തെ  കോളനി വാഴ്ചയുടെ കിരാതഹസ്തങ്ങളില്‍ നിന്നും കരകയറിയത് ജനാധിപത്യത്തിലേക്കാണ് എന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ ഓര്‍മിപ്പിക്കേണ്ടതായി വരുന്നത് ഗതികേടല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്താണ്???.70 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം മതവും ഭ്രാന്തും ജനാധിപത്യത്തില്‍ നുഴഞ്ഞു കയറിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, മതത്തിന്‍റെ പേരില്‍ കലാപം അഴിച്ചു വിട്ട- ബാബറി മസ്ജിദ്‌ തകര്‍കലിലേക് വഴി വച്ച ലാല്‍ കൃഷ്ണ അദ്വാനിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടന്ന നൂറു കണക്കിന്  വരുന്ന ഇന്ത്യന്‍ പൌരന്മാരുടെ മരണത്തിനു വഴി തെളിച്ച ‘രഥയാത്ര’യുടെ സംഘാടകന്‍ ആയിരുന്ന ഒരാള്‍ക് അതെ രാജ്യത്തിന്‍റെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി സ്ഥാനകയറ്റം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും നമ്മള്‍ ജീവികുന്നത് കെട്ട കാലത്താണ്...


ഗൌരി ലങ്കേഷ്
നിലനില്കുന്ന വ്യവസ്ഥകളെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യം കാണിച്ചൊരു പോരാളിക്ക് ലഭികേണ്ടത് ഇങ്ങനെ ഒരു അന്ത്യമല്ല. ഹിന്ദുത്വ ശക്തികളെ എതിര്‍ത്തു എന്നത് കൊണ്ട് അവരെ എതിര്‍ത്താല്‍ നിങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ ഇരുട്ടിന്‍റെ മറ പറ്റി മുഖമില്ലാത്തവര്‍ വെടിയുണ്ടകളുമായി നിങ്ങളെ തേടി വരും  എന്ന ഭീഷണി ഡെമോക്ലീസിന്റെ വാള്‍ പോലെ ഓരോ ജനാധിപത്യ വിശ്വാസിയുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിലും കിടന്നു കറങ്ങുന്നു എന്നത് തീര്‍ച്ചയായും നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷത്തിനു ചേര്‍ന്നതല്ല. ‘ഇന്ത്യ പോലെ ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തു നാം ആത്യന്തികമായി വണങ്ങേണ്ടത് നമ്മുടെ ഭരണഘടനയെ തന്നെയാണ്. ഭരണഘടന രചികുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രശില്‍പികള്‍ എങ്ങനെ ഉള്ള ഇന്ത്യ ആണോ വിഭാവനം ചെയ്തത് അതാണ് നമ്മുടെ ഭരണഘടനാ ആമുഖം അഥവാ preamble നമ്മോടു പറയുന്നത്. ഇന്ത്യയെ സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ സെകുലര്‍ ഡെമോക്രാറ്റിക്‌ റിപബ്ലിക് ആയിട്ടാണ് നമ്മുടെ രാഷ്ടശില്‍പികള്‍ വിഭാവനം ചെയ്തത്. സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ സെകുലര്‍ എന്നത് പിന്നീട് എഴുതി ചേര്‍കപ്പെട്ടതാണെങ്കില്‍ കൂടി സെകുലര്‍ ആയ ഒരു രാജ്യത്തെ നെഹ്‌റു അടകമുള്ളവര്‍ വിഭാവനം ചെയ്തു എന്ന് വേണം നാം മനസ്സിലാകാന്‍. സെകുലര്‍ എന്നത് കൊണ്ട് സ്റ്റേറ്റും മതവും തമ്മിലുള്ള അകല്‍ച്ചയാണ് പാശ്ചാത്യര്‍ അര്‍ദ്ധമാകിയതെങ്കില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സെകുലറിസം വിവിധ മത വിശ്വാസങ്ങലക് ഒന്നിച്ചു നിലനില്കാനുള്ള അവസരം നല്‍കുന്നു. ഒരു വിശ്വാസവും ഇല്ലാതെ ജീവികാനും ഇന്ത്യന്‍ സെകുലറിസം അവസരം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്‌. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സെകുലറിസത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും ഉത്കൃഷ്ടമാതൃകയായി ഇന്ത്യന്‍ മതനിരപേക്ഷതയെ കണ്ടാലും തെറ്റില്ല.

ഇത്ര അധികം വൈവിധ്യത്തെ വൈരുദ്ധ്യത്തെ ഉള്‍കൊള്ളുന്ന, നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വം എന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ നിലനില്ക്കുന്നൊരു രാജ്യത്തു ഒരു പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിന്‍റെ പേരില്‍ കലാപങ്ങള്‍ അഴിച്ചു വിട്ട, അയോധ്യ എന്ന മിത്തിനെ വെറുമൊരു സ്ഥലം മാത്രമാക്കി മാറ്റികൊണ്ട് നിന്‍റെയും എന്‍റെയും വിശ്വാസത്തിനു നിറവും പേരും നല്‍കി രാഷ്ട്രീയവല്‍കരിക്കുന്നവരെ എതിര്‍ക്കുക വഴി ഒരാള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ അര്‍ഥത്തില്‍ ഇന്ത്യക്കാരന്‍/കാരി ആയിരികുക എന്നത് തന്നെയാണ്.

Courtesy:Google
കല്‍ബുര്‍ഗിയും പന്‍സാരെയും  ഗൌരി ലങ്കെഷും മരിക്കുകയല്ല മറിച്ചു ഉയിര്‍ക്കുകയാണ് ചെയ്തിരികുന്നത്. ജീവിച്ച കാലത്ത് അവര്‍ പറഞ്ഞു വച്ച ഓരോ വാക്കും നൂറിരട്ടിയായി ഇപ്പോഴും ഭരണഘടനയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവരിലൂടെ ജീവിക്കും. അവര്‍ ഉയിര്‍ക്കും. അവര്‍ സമൂഹത്തിനു മുന്‍പില്‍ വച്ച ആശയങ്ങള്‍ മരിച്ചിട്ടില്ല, അവരുടെ ശരീരം ഇല്ലാതാക്കാനേ ഫാസിസത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. അവര്‍ മരണം അര്‍ഹിക്കുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ  അലറിയവര്‍ മറക്കുന്നു എതിര്‍ശബ്ദങ്ങല്കും നിലനില്പ്പുണ്ടാവേണ്ടത് ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിനു ആവശ്യമാണ്. എതിര്‍ശബ്ദങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം ഇന്ത്യ പോലെ വൈവിധ്യങ്ങളുടെ നാടിന് ചേര്‍ന്നതല്ല.

ഇനിയും ശബ്ദങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്ന, ശബ്ദങ്ങളെ ഇല്ലാതാകുന്ന ഒരു ഭരണകൂട വ്യവസ്ഥിതി നിലനില്‍കുന്നു എങ്കില്‍ അത് ഓര്‍മ്മിപ്പികുന്നത് ഓരോ നിമിഷവും ഭാഗധേയം ഇല്ലാതായികൊണ്ടിരിക്കുന്ന നമ്മെതന്നെയാണ്.ഭരണകൂട ഭീകരതയ്ക് മുന്നില്‍ പഞ്ചപുഛമടക്കി നില്കാനല്ല നമ്മുടെ രാഷ്ട്രപിതാവായ ഗാന്ധിജി മുതലുള്ളവര്‍ നമുക്ക് പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്. തലമുറകള്‍ രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചത്‌ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയാണ്.

Courtesy:Google
ഗൌരി ലങ്കേഷ് എന്ന മനുഷ്യനെ/സ്ത്രീയെ/പത്രപ്രവര്‍ത്തകയെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കേള്കുന്നത് തന്നെ അവരുടെ മരണവാര്‍ത്തയിലൂടെ ആണ്. അവരുടെ മരണം ഇന്ത്യയില്‍ ദിവസം പ്രതി അരങ്ങേറുന്ന വെറും ഒരു കൊലപാതകമായി കാണാന്‍ കഴിയില്ല.ഗൌരിയുടെ കൊലപാതകത്തിനു ഏറെ  രാഷ്ട്രീയ മാനങ്ങളുണ്ട്. ഇന്ത്യയുടെ ഭൂതഭാവി വര്‍ത്തമാനങ്ങളില്‍ ഏറെ നിര്‍ണായകമായ ഒരേട്‌ എന്ന് തന്നെ പറയാവുന്ന ഒന്ന്. ഭൂതത്തിനും ഭാവികും ഇടയിലുള്ള നേര്‍ത്ത ഒരു പാലമാണല്ലോ വര്‍ത്തമാനം. ബൌദ്ധികമായി തെളിഞ്ഞ ഒരു ഭൂതകാലത്തില്‍ നിന്നും ഇരുളടഞ്ഞ ഭാവിയിലേകുള്ള ഓര്‍മ്മപെടുത്തല്‍. വാക് തോല്കേണ്ടതല്ലലോ. അറിവിന്‍റെ അഗ്നി തേടാനുള്ള മാര്‍ഗത്തെ തോക്കിന്‍ മുനയില്‍ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന വര്‍ത്തമാനം ഭീതിതമാണ്‌. അക്ഷരം –ക്ഷരമില്ലാത്തത് അഥവാ നാശം ഇല്ലാത്തതു എന്ന് അറിവുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞ് വച്ചിരിക്കുന്നു. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ സത്യത്തെ തേടുന്നതു തെറ്റാണെന്ന് തോക്ക് ചൂണ്ടി പറയുന്നവര്‍ ദേശീയതക്ക് തന്നെ അപമാനമാണു വരുത്തി വയ്കുന്നത്. ഭക്ഷണത്തിലും ഉടുക്കുന്ന വസ്ത്രത്തിലും വരെ ദേശീയതയുടെ ചായം കലര്തുന്നവര്‍ എന്തെ ഒര്കുനില്ല ഇന്ത്യന്‍ ദേശീയത വൈവിധ്യത്തെ വൈരുദ്ധ്യത്തെ പുല്‍കുന്നു എന്ന്. സ്വന്തം ഭരണഘടന മുന്നോട്ടു വയ്കുന്ന തത്വങ്ങളില്‍ വിശ്വസിച്ചു ജീവികുന്നവരെ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോള്‍, അതിലൂന്നിയ ആശയങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ അന്തസത്തയെ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നില്ലേ???



കേവലമായ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ക് വേണ്ടി സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങളെ വലിച്ചെറിയുന്നത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ദേശദ്രോഹം എന്ന് ആരാണ് ഒന്നുറക്കെ പറയുക??രാജാവ്‌ നഗ്നനാണ് എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞ കുട്ടിയാവാന്‍ ഓരോ പൌരനും കഴിയുമ്പോഴേ ജനാധിപത്യം യഥാര്‍ഥ അര്‍ഥത്തില്‍ നിലനില്‍കുന്നു എന്ന് പറയാന്‍ കഴിയു.

Comments

Popular posts from this blog

മനുഷ്യനും ജിന്നും

  മാരനെ ഇറങ്ങിയ അന്ന് തന്നെ കണ്ടു. തലേ ദിവസത്തെ മൈഗ്രൈൻ അറ്റാക്കിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ആണ് അന്ന് ബ്രാഞ്ചിൽ പോയത്. മരവിച്ച തല കൊണ്ട് വളരെ നീണ്ട ഒരു ദിവസം കഴിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും വൈകീട്ട് വന്നു സിനിമ കാണാൻ ഇരുന്നു. സ്വസ്ഥത കിട്ടുന്നില്ല എന്നുള്ളത് തന്നെ കാരണം. മാധവനിലൂടെ   ചാർലിയെ എങ്ങനെ കാണും എന്നതായിരുന്നു മനസ്സ് നിറയെ. കണ്ടു കണ്ടു മാത്രം ഇഷ്ടം പിടിച്ച സിനിമ ആയിരുന്നു ചാർലി. ഇഷ്ടം തോന്നിയിട്ട്  മനസ്സിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോകാത്ത സിനിമയും. ആ ചാർലി ആണ് തമിഴ് പറയുന്നത്.        കഥക്കുള്ളിലെ മറ്റൊരു കഥയിൽ  നിന്ന്,  അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ അതേ കഥയുടെ കഥാകാരനെ തേടി പോകുന്ന മാജിക്. ചാർലി ഒരു മാന്ത്രികനാണ്. ഹൂഡിനിയുടെ മൂത്താപ്പ എന്നു പറഞ്ഞു അയാൾ ചിരികുന്ന ചിരിയില് അയാളുടെ മിസ്റ്റിക് ഓറ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്.   ഉസ്മാൻ ഭായി പറയുന്ന പോലെ, “അതൊരു ജിന്നാണ് ബഹേൻ”.ആ ഒരൊറ്റ വാചകത്തിൽ ചാർലി ഉണ്ട്. സിനിമ ഉണ്ട്. ജിന്നിനെ, ജിന്നിന്റെ  കഥയെ    തേടുന്ന അഡ്വഞ്ചറസ്    ആയ ഒരു ഭ്രാന്തിയും.   മരണത്തിലും ജീവിതത്തോട് ആവേശം തോന്നിക്കുന്...

തേങ്ങുന്ന മലയാളി പുരുഷന്മാര്‍ !!!

മാതൃഭൂമി ദിനപത്രത്തില്‍ കുറച്ച് നാള്‍ മുന്‍പ് വന്ന ഒരു ലേഖനപരമ്പരയാണ് ഇതെഴുതാന്‍ കാരണം. അല്ലെങ്കില്‍ എഴുതി വച്ചിട്ട് ആത്മവിശ്വാസമില്ലാതെ ഒതുക്കി മാറ്റി വച്ചത്. മാറിയ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പറയണം എന്ന് തോന്നി. ഇനി ഒരിക്കല്‍ പറയാന്‍ കഴിയാതെ പോയാലോ??? ‘പുര നിറഞ്ഞു നില്‍കുന്ന പുരുഷന്മാര്‍’ എന്ന ലേഖന പരമ്പര തുടങ്ങുന്നതേ വിവാഹാധിഷ്ടിതമായ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ പുരുഷന്മാരുടെ വിവാഹം നടക്കായ്ക എങ്ങനെ സമൂഹത്തിന്‍റെ താളം തെറ്റിക്കും എന്നൊക്കെ വര്‍ണിച്ചു കൊണ്ടാണ്!!! സ്ത്രീകള്‍ ഉയര്‍ന്ന വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നതും ജോലി നേടുന്നതും ഒക്കെ എങ്ങനെ പുരുഷന്മാരുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് വിലങ്ങു തടി ആവുന്നു എന്ന് കൂടി വര്‍ണിക്കുന്നുണ്ട് പരമ്പര!!! ലേഖന പരമ്പര അവസാനിക്കുന്നത് കുറച്ചു കൂടി തമാശ എന്ന് തോന്നിയ ഒരിടത്താണ്. വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തതില്‍ മനം നൊന്ത് ലഹരിക്ക് അടിമപെടുന്ന യുവത്വം!!! അറിയാന്‍ വയ്യാഞ്ഞിട്ട് ചോദിക്കുകയാണ്, കൂടെ ഒരാള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ അവസാനിപ്പിച്ച് കളയാന്‍ ഉള്ളതെ ഉള്ളോ , അത്രക്ക് വിലയെ സ്വന്തം ആരോഗ്യത്തിനും മനസ്സിനും നിങ്ങള്‍ വില കല്പിക്കുന്നുള്ളൂ??? നന്നായി ഇങ്ങനെ ജീവിതം കളയുന്ന യുവത്വത്തിനു പെണ്ണ്...

ആവലാതികള്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഭാഷയാണ്

ആവലാതികള്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഭാഷയാണെന്ന് ആദ്യം പഠിപ്പിച്ചത് അമ്മച്ചിയാണ്. ഉണരാന്‍ വൈകിയാല്‍, എന്തിനു പല്ല് തേക്കാത്തത്തിനു പോലും അമ്മച്ചി എന്നെ ഓര്‍ത്തു വേവലാതിപ്പെട്ടു... ജനിച്ചപ്പോള്‍ മുതല്‍ ആവലാതികള്‍ എനിക്ക് കൂട്ടിരുന്നു. ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും, സ്കൂളിലും കോളേജിലും ഒകെ അതെന്‍റെ പിറകെ വന്നു. അമ്മച്ചിയുടെ മിസ്സ്‌ കോളുകളില്‍, വിറയാര്‍ന്ന ഒച്ചയില്‍ “നീ എത്ര നേരമായിട്ടും എന്തെ വന്നില്ല” എന്ന ദേഷ്യത്തില്‍ ഒകെ ആവലാതി സ്നേഹം പൂണ്ടു നിന്നു.മരുന്ന് കഴിക്കാത്തതിന്, ഉറങ്ങാത്തതിന് ഒകെത്തിനും അമ്മച്ചി വേവലാതിപ്പെട്ടു. വേവലാതികള്‍ പ്രസാദമായും വിവിധ തരം ഏലസുകളായും പല വര്‍ണത്തില്‍ ഉള്ള ചരടുകളായും എന്‍റെ കഴുത്തിലും കൈയിലും കിടന്നു. അമ്മച്ചിയല്ലാതെ എനിക്ക് വേണ്ടി ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വേവലാതിപ്പെട്ടത്‌ എന്‍റെ കൂട്ടുകാരന്‍ ആയിരുന്നിരികണം. ഒരു കൂട്ടുകാരന് മാത്രം കഴിയുന്നത് പോലെ   അയാള്‍ എനിക്കായി കഥകള്‍ പറഞ്ഞു,താരാട്ടുകള്‍ പാടി,നിനവിലും കനവിലും ഒരു വലിയ തണല്‍ പോലെ നിറഞ്ഞു നിന്നവന്‍. എന്‍റെ ആവലാതികളുടെ ഭാരം ഇറക്കി വച്ച് വിശ്രമിക്കുന്നിടം.അവിടെ ശാന്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്‍റെ പേടികളുടെ അവസാനം. ഗര്‍ഭജലത്തിന്...